کشور ازبکستان علاوه بر شهر تاشکند ( پایتخت) و جمهوری خودمختار قره­قالپاقستان، دارای 12 استان (ولایت) است که عبارتند از: استان های اندیجان، بخارا، فرغانه، جیزک، نمنگان، نوایی، قشقه دریا، سمرقند، سیردریا، سرخان دریا و خوارزم. 

جمعیت ازبکستان در سال 2007 میلادی، ‪۲۷,۳۷۲,۰۰۰ ‫میلیون نفر برآورد شده که پر جمعيت­ترين کشور آسيای مرکزی به شمار می آید. از لحاظ جمعيت چهلمين کشور جهان و تراکم آن تقریباً ۵۰ نفر در یک کیلومتر است. شهر تاشكند بیش از دو ميليون نفر جمعيت دارد و شهرهای سمرقند، بخارا، نمنگان، انديجان، فرغانه، خوقند و خيوه از شهرهای مهم اين كشور می‌باشند كه همگی جمعيتی کمتر از ۸۰۰ هزار نفر را در خود جای داده­اند. طبق گفته ها از نظر نژاد، ۸۰ درصد جمعيت کشور ازبک، ۵/۵ نيم درصد روس، ۵ درصد تاجيک، ۳ درصد قزاق، دو و نيم درصد قره‌قالپاق، يک و نيم درصد تاتار و دو و نيم درصد بقيه اقوام از جمله حدود ۲۵۰ هزار کره‌ای هستند. در بعضی منابع غیر رسمی، فارسی زبانان ازبکستان (تاجیک­ها) تا چهل درصد نیز گفته شده است که مبالغه­آمیز به نظر می­رسد.

زبان وخط: در حال حاضر خط رسمی این کشور «کریل» است و طبق مصوبه شورای عالی جمهوری ازبکستان در تاریخ 20 سپتامبر 1993 م. خط لاتین از سال 2000 میلادی به جای خط کریل مورد استفاده قرار گرفت. همچنین بر اساس مصوبه یازدهمین اجلاسیه شورای عالی ازبکستان در سال 1989 زبان رسمی این کشور به زبان ازبکی تغيير يافت. در مصوبه مذکور تصریح شده است که از سال 1997 استفاده از زبان ازبکی در همه محاورات رسمی الزامی است و بنابر این افرادی که از سال 1997 با زبان ازبکی آشنایی نداشته باشند، نمی توانند به پست دولتی دست یابند.

زبان ازبكی از اصطلاحات و كلمات تركی، فارسی و روسی تشکیل شده است و ۷۵ درصد مردم به اين زبان صحبت می‌كنند؛ ولی در عين حال با توجه به تسلط ۷۰ ساله روسيه بر اين كشور، زبان روسی نيز به­خصوص در شهرهای بزرگ و از جمله پايتخت بسيار رايج است و يك سوم جمعيت كشور به اين زبان تكلم می‌كنند. دین ۸۸ درصد مردم ازبکستان اسلام است که بیشتر آنها پیرو اهل سنت و مذهب حنفي هستند و بقيه مسيحی و از شاخه ارتدوکس می­باشند.  

در 4 سپتامبر 1991، پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، رهبران تازه ازبکستان این فرصت را به دست آوردند تا حزب کمونیست جمهوری ازبکستان را منحل اعلام کرده، حزب دموکرات خلق ازبکستان را جایگزین آن کنند. اول سپتامبر  همان سال، ازبکستان به عنوان کشوری مستقل معرفی شد و در طول چند دوره برگزاری انتخابات ریاست جمهوری (29 دسامبر 1991 اولین انتخابات ریاست جمهوری پس از اعلام استقلال)، آقای اسلام کریم اف تا کنون زمام امور را به دست گرفته است.